Om te beginnen wil ik jullie bedanken voor alle leuke en lieve reacties!! Het is echt heel fijn om te merken dat er zoveel mensen zijn die me volgen op mijn site.
De eerste week zit er bijna op en we beginnen aardig te wennen hier. Gelukkig zijn onze koffers zondagnacht gearriveerd dus hebben we onze spullen. Voor jullie beeldvorming zal ik even de omstandigheden hier omschrijven: We hebben een kamer in " Anbu Illam." Dit is een opvangtehuis voor jongens van ongeveer acht jaar tot achttien. De kamer is 15 vierkante meter en hier slapen we met zijn 3en. Gelukkig hebben we wel onze eigen badkamer, met europees toilet!!!! Er staan drie ijzeren bedden met een matrasje van ongeveer 5 centimeter dik, dat is normaal hier in India, maar het ligt niet bepaald comfortabel. Direct naast ons open raam is een moskee, waar vijfmaal per dag via een luidspreker gebeden worden omgeroepen. De eerste twee keer zijn om half zes en zes uur 's ochtends!!! Het is net of ze de luidspreker tegen je oor aanhouden en het geluid is zou schel dat de honden in de buurt gaan janken. 's Avonds worden we lekgeprikt door muggen en gebeten door vlooien. Ongeveer 1 keer per dag is het water op en de stroom valt meerdere keren per dag uit. Maar goed, genoeg gezeurd! Want ondanks dit alles vind ik het hier geweldig!!!
De mensen zijn nog steeds heel vriendelijk en er wordt goed voor ons gezorgd. Overdag gaan we naar een project voor jongere kinderen, dit zijn echt zulke schattig jochies!!! Vandaag hadden we bellenblaas voor ze gekocht en ze hebben de grootste lol gehad. 's Ochtends en 's avonds zijn we op het project voor de oudere jongens. Met hen sporten we elke dag en doen we spelletjes of kletsen (voor zover mogelijk). Ook de verlegen jongens komen meer naar ons toe en maken meer contact. Zowel de oudere als de jongere jongens hebben voor kortere of langere tijd op straat geleefd. Hun ouders zijn overleden of ze zijn weggelopen vanwege mishandeling. Bij sommige jongens zie je nog littekens van mishandelingen. De jongens zijn van straat gehaald door de organisatie en wonen nu in de huizen. Ze gaan allemaal naar school overdag. Wanneer ze thuis zijn hebben ze een gestructureerd programma met onder andere een katholieke mis, sporten, schoonmaken, eten en vrije tijd. De jongens slapen met zijn allen in een grote zaal op rietenmatjes op de grond. Het mooie van deze jongens is dat ondanks de omstandigheden waar ze uit komen ze vrolijk en positief zijn en heel gemotiveerd om het goed te doen, zowel in het opvangtehuis als op school.
Ik zal een kort voorbeeld geven van een situatie met 1 van de jongens: Sorya is een jongetje van ongeveer vier jaar oud. Toen wij in Salem kwamen woonde hij sinds drie weken op het project voor de oudere jongens. Dinsdag is hij naar het project voor de jongere jongens gegaan. Maandag was hij de hele dag alleen op het opvangtehuis, want de andere jongens waren naar school. Wij hebben 's middags met hem gespeeld. Toen ik een foto van hem maakte, wilde hij mijn camera. Ik gaf hem aan hem en hij begon foto's te maken. Hij had heel snel in de gaten hoe het toestel werkte, een slim mannetje dus. Eigenlijk wilde ik mijn toestel terug, omdat ik bang was dat hij hem zou laten vallen. Maar omdat hij er zo zichtbaar van genoot en zo enthousiast was mocht hij hem wat langer van me houden. Het is heerlijk om zo'n grote glimlach te zien op het gezicht van zo'n kereltje!!!!
Er zijn nog heel veel andere voorbeelden die ik kan geven. Maar er zijn zoveel indrukken hier dat ik ze niet allemaal op kan schrijven. Hopelijk krijgen jullie een goede indruk van de foto's hieronder.
Heel veel liefs en kusjes!!!
Het afscheid:
Een aantal jongens van Anbu Illam (de oudere jongens):
Nog meer jongens van Anbu Illam, en wij erbij:
Sorya:
1 van de foto's die Sorya gemaakt heeft:
Een aantal jongetjes van het tehuis voor de jongere kinderen
Nog een foto van de kleine mannetjes:
Een indruk van de omgeving:
10 reacties:
Lieve dochter,
Wat een boeiende beschrijving van jullie eerste ervaringen in India! Het is bijna mogelijk om een beeld te vormen van het leven daar, zeker door de prachtige foto's van die mooie kinderen met die flonkerende, ondeugende ogen. Maarja, ze kijken natuurlijk allemaal naar het fototoestel en de fotografe.Dat verklaart het enthousiasme.
Heerlijk om via dit middel een beeld te krijgen van het dagelijks bestaan in zo'n arme stad aan het andere eind van de wereld. Vooral ook omdat jullie commentaar met een westerse blik en jeugdige zienswijze het in een prachtig daglicht stelt. Boeiend en bijzonder om op deze manier over je schouder en door je lens mee te kunnen en mogen kijken. Wij voelen ons nu ook een beetje op reis en onderdeel van het avontuur.
Ga vooral zo door en geniet er van. Ik doe dat in ieder geval!
Fijne tijd en een hartelijke groet aan je reisgenootjes,
kus,geert
Hey Rian,
Ik hoorde net van Geert dat er al twee berichtjes op je site stonden. Dus ik ben meteen even gaan kijken. Goed om te lezen dat je het zo naar je zin hebt daar. Je beschrijvingen zijn ook erg leuk. Vooral met die foto's van die lachende jongens erbij. In Zuid-Afrika is het mij ook vaak opgevallen dat hele arme mensen die eigenlijk helemaal niets hebben toch vaak stralend door het leven kunnen gaan. Knap van ze. En knap dat jij ze daarbij een handje gaat helpen! Heel veel succes en plezier! Ik ga je verhalen zeker volgen.
Kus, Maarten
Ms Hoes :-)
Heb je toch net even Carnaval moeten missen zeg.. poe dat was mn een feest in Maastricht en Breda! Het nadeel zijn de opstartproblemen in de dagen erna.. vandaag gaan we maar eens de verjaardag van mn stiefbroer vieren en nog een beetje die van mijzelf haha ;-)
Die boys van de foto hebben een mooi tintje.. hoe gaat het met jou kleurtje, heeft zijn tijd nog wel nodig, gaat niet zo vlot.
Wat voor leuke sporten organiseren jullie daar eigenlijk voor de kids, hebben jullie de beschikking over een voet/basket-bal.. daar zijn ze vaak dol op. Al veel sjans met de oudere jongens op het blok.. vast!
Echt KLASSE bezig Rian!
Dikke Zoen -x- van mij, veel sterkte van Wilma en Nick!
hoi Rian,
Ik had vanmiddag samen met Steven en Ilse jouw tweede bericht gelezen. Zij hebben daarna alletwee zelf iets getypt voor jou, maar door mijn handigheid is er met het verzenden weer eens iets misgegaan. Morgen doe ik met hen een nieuwe poging.
Vanavond heb ik alles (samen met Peter) nog eens rustig doorgelezen. Het is hier nu 22.30 uur op vrijdagavond. Wij kruipen zo lekker op onze 15 cm dikke aupingmatras!! (grapje!!)
Wat een indrukken doe jij daar op. Wij vonden het opvallend dat die jongens er allemaal zo vriendelijk en netjes uitzien. Ze lijken inderdaad heel dankbaar. We kunnen ons voorstellen dat je veel energie in je werk steekt, maar dat je ook weer veel energie van hen terugkrijgt.
GRappig om te lezen dat je naast een Moskee zit, terwijl de jongens in een Katholiek huis zitten. We weten wat je meemaakt!! Dat geluid van die minaret gaat je door merg en been. Maar misschien went ook dit weer.
Zo te lezen heb je niet zo veel aan je klamboe. We hopen dat je niet teveel last van die muggen/vlooienbeten hebt.
Rian, we wensen je de komende week weer veel werkplezier en we wachten het nieuwe bericht weer met nieuwsgierigheid af.
Heel veel groetjes van Peter en Dianne
Haa Rian!
Wat een mooie foto's zeg!! en heerlijk je verhalen te lezen. Volledig worden ondergedompeld in een totaal andere wereld..
Heel veel plezier en succes met alle indrukken die op je afkomen, en om alles in je op te nemen en te wennen! Ik leef met je mee vanaf hier. Genietze!
Liefs Es
Lieve Rian,
Wat een geweldige tijd heb je daar in India. Leuk om te lezen dat je het zo naar je zin hebt!!
Ik kan mij voorstellen dat je veel voldoening na een werkdag hebt.
Gaan jullie ook om met de andere medewerkers? Heb je nog wel vrije tijd om wat van de omgeving te zien?
We vinden het erg leuk om een kijkje te hebben in je dagelijkse leven in India.
Veel liefs en een dikke knuffel,
Laurens, Karin, Lyzet, Tom en Esmée
Hoi Rian,
Wat fijn om te lezen dat je goed bent opgevangen en dat je het naar het zin hebt. Wij kunnen ons nauwelijks voorstellen in wat voor een situatie die kinderen leven. Gelukkig klink je heel positief over de kinderen en ze zien er ook heel gelukkig uit, ondanks de omstandigheden en hun verleden. Ik kan mij ook goed voorstellen hoe jij reageerde op dat schattige jongetje. Je kan Ramon ook bijna niets weigeren als hij daar blij van wordt. Zo typisch Rian! Bo moest heel erg huilen toen ik vertelde dat je voor een tijdje naar een ver land ging om daar arme kindjes te helpen. Ze wilde maar niet snappen dat je ook weer terug komt. Zondag vloog er een vliegtuig over en toen vroeg ze of jij ook nog steeds in het vliegtuig zat. Ik zal haar vanmiddag jouw foto's wel laten zien. We zullen je blijven volgen.....Keep up the good work!!!!
Groetjes van Henk, Bianca en een knuffel van Ramon en Bo.
Dag lieve zus!!!!
Wat een verhalen! Het klinkt heel gek maar ik kan me eigenlijk nog steeds niet voorstellen dat je daar nou echt zit.. Ik snap natuurlijk dat jij dat inmiddels wel door hebt na al je leuke/vervelende ervaringen!:p
Alle foto's die je maakt vind ik ook erg gek om te zien. Het zijn echt van die foto's die je normaal via google vind of die ze in de uitzending van NOVA laten zien. Het is dus heel idioot om jou daar dan met je witte toet tussen die kindjes te zien staan. Maar misschien wen ik nog aan dat beeld. Vast wel want ik krijg natuurlijk nog heeeeeel veel foto's van je te zien, aangezien je daar nogal lang ( te lang) blijft!
Nou meis, ik ga je nu mijn levensverhaal van de afgelopen weken via de mail sturen, want dat past natuurlijk niet allemaal in dit berichtje!
Heel veel succes en sterkte en tot over heel lang!!
Een hele dikke kus en knuffel van je lieve zusje (en van Lars):D
Lieve Rian,
Heb net je verslagen gelezen, en het is echt goed om te lezen dat je het naar je zin hebt daar! vind het ook schitterde foto's die je hebt gestuurd, je kunt inderdaad bijna een echte voorstelling maken ! ( en dat is al heel wat voor mij :D ) hoop dat je snel weer wat van je laat horen !
een hele dikke kus van mij
liefs Thijs
Hoi Rian!
Hoe is het met je meisje?
Wat leuk wat je schrijft en de foto's zijn prachtig! Ik ben blij dat je het naar je zin hebt en dat het werk met de kinderen je goed doet. Echt te gek hoor! Ik ben nieuwsgierig naar alles wat je meemaakt en ben benieuwd naar je volgende berichten en foto's.
Geniet van alles!
Kus Martine
Een reactie plaatsen