Hier weer een berichtje van mij. Ik ben inmiddels ruim twee maanden in India en zit hiermee op de helft van mijn verblijf op Anbu Illam. Ik wist dat de tijd snel zou gaan en had dit ook verwacht. Maar toch vind ik het jammer dat het zo snel gaat en ik hier nog maar twee maanden heb. Ik weet wel dat ik van deze twee maanden ga genieten en volgens mij de jongens ook. Ik zal jullie weer vertellen over wat gebeurtenissen van de laatste tijd.
Iets wat voor jullie misschien wel leuk is om te horen. Het regent hier ook! We krijgen bijna het idee dat de moesson veel te vroeg begonnen. De laatste anderhalve week heeft het vrijwel elke dag geregend. Dat gaat hier wel anders dan in Nederland. Het is gewoon de hele dag warm en zonnig. Op een gegeven moment komen er vrij snel veel wolken en dan komt de regen ineens met bakken uit de lucht. De eerste keer dat dit gebeurde zijn we met zijn 3en in de regen gaan dansen. Het was namelijk lang heel warm geweest en de regen voelde heerlijk. Inmiddels beginnen we een beetje genoeg van de regen te krijgen. Ik weet niet hoe het kan, maar bijna elke keer als het ineens begint te stortregenen zijn wij onderweg en regenen we drijfnat!!
Afgelopen zaterdag zijn we met de jongens van Addi Warram naar een kleine dierentuin gegaan. Dit uitje probeerde we al lang te realiseren, maar doordat het zo moeilijk is om afspraken te maken met Indiase mensen, hebben we het en aantal keer uit moeten stellen. Maar zaterdag was het dan eindelijk zo ver. Alle jongens hadden hun zondagse kleren aangetrokken. We gingen met een Jeep en een Tuktuk. De father en brother met 16 kinderen in de Jeep en wij met de chauffeur en 5 kinderen in de Tuktuk. Dat is inderdaad krap, maar wel erg gezellig! De jongens vonden het geweldig in de dierentuin. We hebben de paar beesten die er waren bekeken (apen, herten, een krokodil, pauwen en schildpadden) en hebben de rest van de tijd in de speeltuin doorgebracht. Gelukkig begon het deze dag pas te stortregenen toen we net de dierentuin uit waren en konden schuilen.
Een andere ervaring van de laatste weken was de eerste (en tevens laatste) keer naar een Indiase kapster. Ik wilde een keer hier naar de kapper om te kijken hoe dat hier gaat. Ik werd op een stoel gezet met mijn gezicht richting Nina en Simone, in plaats van een spiegel. Dit voelde al niet helemaal prettig. Toen de kapster begon met knippen zag ik de schrok op de gezichten van Nina en Simone. Ik voelde al dat het niet veel soeps was wat ze deed, maar door hun gezichten werd ik helemaal bang. Ik smeekte de meiden om haar tegen te houden als ze iets heel ergs dreigde te doen, dus Nina heeft twee keer ingegrepen. Uiteindelijk was er aan de voorkant een hap uit mijn haar en was de rest scheef geknipt. Die vrouw knipte normaal natuurlijk alleen Indiase vrouwen die lang dik haar hebben en waar alleen de puntjes af hoeven. Dus ik had kunnen verwachten dat ze niet om kon gaan met mijn dunne piekhaar met laagjes. Uiteindelijk nadat ik 30 ruppee (55 eurocent) had betaald ben ik direct een schaar gaan kopen zodat Nina het bij kon knippen (wat uiteindelijk erg mooi is geworden) en heb ik gezworen NOOIT meer naar een Indiase kapper te gaan.
Ook heb ik mijn eerste liefdesverklaring hier in India binnen. Welliswaar van een jongetje van 13 (Mouli), maar het gaat om het idee! Hij gaf me bloemetjes en een briefje met onze namen erop en allemaal hartjes. Sindsdien krijg ik regelmatig briefjes en verliefde blikken van hem, echt heel schattig, terwijl het 1 van de stoerste kereltjes op Addi Warram is. Hij is blijkbaar ook trendzetter, want sindsdien zijn bijna alle jongetjes verliefd op 1 van ons 3en. Heerlijke kereltjes zijn het toch!!!
Heel veel liefs en kusjes,
Lol met Surya: (die overigens terug is naar zijn moeder omdat ze een betere baan heeft gevonden! Heel fijn voor hem, maar ik mis hem!)
De jongens in de waterbak, die wij tot zwembad hebben bestempeld:
In de speeltuin van de dierentuin:
Een groepsfoto in de dierentuin, dit zijn alleen de jongens van Addi Warram:
Mouli en ik nadat we een watergevecht hebben gehad:
Een spel waarbij de jongens met hun mond tomaten uit een bak water moeten pakken (appels zijn hier heel duur):
Je hebt in India niet alleen veel straatkinderen, maar ook straatapen:
De Dobey, wasman: (inderdaad dat is hier een beroep voor mannen, daar kunnen we in Nederland nog wat van leren!!)
De keuken waar ons eten bereid wordt:
Onze kamer:
De tiende standaard van Anbu Illam, voordat ze naar school gingen voor hun eerste dag van het centrale eindexamen:
Suresh, Coppy en Elango: (jongens van Anbu Illam)
Siva en Suresh, twee van de jongere jongens van Anbu Illam:
Santhos, het meest ondeugende jochie op Anbu Illam, heerlijk joch!:
Nog meer jongens van Anbu Illam:
6 reacties:
Hey Ri!
Heb je wel foto's gemaakt van je haar toen je bij die vrouw klaar was? Dat is toch goud waard?
Hier regent het natuurlijk ook. Dat is lekker voor de natuur. Je ziet dat alle bomen weer uitloop krijgen en dat de lente in de natuur om zich heen knuffelt.
Heerlijk. Het is hier ook weer een uurtje langer licht ivm zomertijd.
Dan kom je, als je je avond eten gaat halen, buiten en dan schijnt de zon nog!
Voordat je denkt dat ik helemaal een hippie ben geworden, stop ik met mijn geouwehoer. Fijn dat je het nog altijd naar je zin hebt.
Dikke knuffel en doe please een regen dans voor mij!Enjoy!
Kus Erin
Dag lieve zus,
Mooie foto's! Gelukkig is er van je haar niks meer te zien! Ik had het wel even willen zien eigenlijk!:P Ik vind het fijn elke keer weer van die enthousiaste verhalen op je site te lezen. Zo merk je echt dat je het daar gewoon naar je zin hebt. Ik denk ook echt dat over drie maanden het afscheid erg zwaar zal vallen.
De eerste foto van de reeks vind ik zo mooi! Ik heb hem al uitgeprint! Ik ben echt super trots op je weet je dat! Dat mijn zus daar zulke goeie dingen doet. Echt super ri!
Hier is alles verder goed. School wordt steeds drukker, maar het blijft leuk. En verder gaat het zo zn hollandse gangetje hier.
We gaan snel weer bellen meis!
Een hele dikke lieve kus van mij!
Rian!
Ik ben blij om te horen dat het niet alleen hier zo hard kan regenen... ;) Ik word er een beetje depressief van. Haha! Maar leuk om foto's te zien van de kinderen daar... Ziet er erg mooi uit! En geniet nog maar even van alle goedkope "luxe" zoals de kapper, dat zal straks wel weer tegenvallen wanneer je weer terug bent. Misschien zitten Yvon en ik dan nog op de campus, dan kunnen we nog één laatste feestje bouwen voordat we gaan verhuizen naar de stad! ;) Geniet nog maar even van die laatste 3 maanden, want zoals je zelf al zegt, "Het gaat snel voorbij".
Een hele dikke knuffel uit Weert ;) en tot 1 juli!
XXX Lars
He, lieve dochter,
Wat een enthousiaste verhalen en leuke foto's. Vooral die met Surya. Lekker vrolijk en spontaan.Dat knulletje zul je zeker missen. Ook heel wat voor zo'n jochie, dat wisselen tussen moeder tehuis en moeder.
Jammer dat je niet een leuke foto van je indiase kapsel hebt gepubliceerd. Je kunt het de kapster nauwelijks kwalijk nemen toch,..... dat haar van jou.
Verhalen over regen kan ik ook volop vertellen, te koud om erin te dansen trouwens.
De lente doet hier z'n intrede, zodat ik weer in de tuin aan het werk moet. Ik verheug me al op het eerste glas witte wijn op ons terras in de zon. En daarna op onze ontmoeting in India. Ik kijk ernaar uit.
Heel veel plezier met de jongens (en de meiden..). Ga zo door.
Tot bels, dikke knuffel
mathilde
hee meissiee...
Ik was je site ff kwijt maar heb em weer:) Ja idd de helft zit er al weer op!! Wel fijn voor t jongetje dat hij terug kan naar mama toch!!! Ik heb ook niks gezien van je haar:P Kusss clau
Hoi Rianne,
Wij zijn Eefje en Franka, de vrijwilligers van Coimbatore Anbu Illam.
Wat dapper dat je naar de kapper bent geweest, Eefje heeft het in Coimbatore ook geprobeerd, met ongeveer hetzelfde resultaat als bij jou gokken we :p.
Hoe is het verder daar? Erg nat nog?
Wij zijn momenteel aan het reizen maar heel snel weer terug in Tamil Nadu.
We mailen je nog.
Liefs, Eefje en Franka
Een reactie plaatsen